۱۳۹۷/۰۳/۱۱

انتهای قراردادهای محرمانه به کجا ختم می شود؟

مطلبی در اینترنت دیدم که ترجمه عربی قسمتی از یک کتاب آلمانی بود. خانم میریام گبهارد در کتاب «وقتی سربازان آمدند، تجاوز به زنان آلمان در انتهای جنگ جهانی دوم» چنین آورده است:

سربازان آمریکایی در جنگ جهانی دوم به حدود 190 هزار زن و دختر و دختربچه آلمانی تجاوز کردند. این تنها سهم آمریکایی ها بود. سربازان انگلیسی 45 هزار تجاوز و نیروهای فرانسوی 50 هزار تجاوز ثبت کرده اند.
علاوه بر این نیروهای آمریکایی به 3500 دختر فرانسوی تجاوز کردند با اینکه فرانسوی ها همپیمان آنها بودند.
مایکل مرکسمولر راهب دهکده رامساو در نزدیکی برچتسگادن در 20 جولای 1945 چنین نقل می کند:
هشت زن و دختر مورد تجاوز قرار گرفتند که برخی جلوی چشم والدینشان رخ داد.
راهب اندریاس وینجاند از روستای هاگ دیر امپر Haag an der Amper روستای کوچکی که امروزه درست شمال فرودگاه مونیخ قرار گرفته از 25 جولای 1945 چنین می نویسد:
بدترین اتفاقات زمان پیشروی، سه مورد تجاوز بود، یکی از آنها خانمی شوهر دار بود، یکی خانمی ازدواج نکرده و سومی دوشیزه ای 16 ساله و نیم. آمریکایی ها در حالت مستی تجاوز کردند.
راهب الویس شیمی از مونسبرگ از ماجرای 1 آگوست 1945 می نویسد:
به دستور فرماندار نظامی آمریکا باید هر خانه ای روی درب خود، اسم همه ساکنان منزل و سن آنها را می نوشت. نتیجه این کار معلوم است. 17 دختر و زن در پی یک یا چند تجاوز، به بیمارستان برده شدند. کوچک ترین قربانی این گزارش دختری هفت ساله بود و بزرگترین آنها پیرزنی 69 ساله!
آن وقت برخی از انسان نماها را می بینیم که عاشق فرهنگ و تمدن و عدالت غربی هستند و ما را به تروریسم متهم می کنند!
نه عزیز من، اساسا تمدن غرب بر اجساد و خون بنا شده. قبل اینکه سخن بگویی، تاریخ آنها را بخوان.
پ.ن: آیا ما هم با توافقهای محرمانه برجامی و پسابرجامی، مجوز حمله و اشغال و تجاوز به کشورمان را می دهیم؟ آیا دادن آمار مردم، اطلاعات بانکی از جمله اسم و سن و شماره ملی و غیره، هموار ساختن جنایت برای آمریکا نیست؟ چرا عده ای به اروپایی ها دل بسته اند؟ آنها خودشان از دست آمریکا سالم نمانده اند!

هیچ نظری موجود نیست: