۱۳۹۴/۰۴/۰۴

چند صحنه از زندگی در لبنان

همین پریروز بود. توی آسانسور گیر کردم. حواسم نبود که ساعت داره 10 میشه و برق قطع میشه. خوبی آسانسورهای منطقه های ما (فقیر نشین ها که آسانسورش قدیمیه و شیک نیست) اینه که درب محافظ نداره. یعنی راحت میشه دست کرد لای قطعات قفل مکانیکی و درب رو باز کرد. همون که از بیرون با کلید مخصوص درب رو باز میکنن. اول از همه موبایلم رو درآوردم و چراغ قوه رو روشن کردم. بدبختانه آسانسور از طبقه، پایین تر رفته بود و دستم به قفل مکانیکی نمی رسید. چندبار در زدم. کسی نیومد کمک. همه یا بیرون خونه بودند یا خواب. کلیدم را درآوردم و با زحمت بسیار بلند ترین کلید رو پشت اهرم قفل، قرار دادم. با کلی مصیبت و درد انگشت بابت هل دادن کلید پشت اهرم، بالاخره درو باز کردم و نجات یافتم!
عصرش تازه رسیده بودم خونه که آیفون زنگ زد. برداشتم. سرایدار بود. گفت منبع آب شما خالی است. می خواهی آب بخری؟ (در لبنان آب همه ی روز وصل نیست. مناطق ما که حاشیه شهر و فقیرانه محسوب میشه قراره هفته ای یکبار آب بیاد که گاهی در تابستان به یکی دو ماه میرسه! مناطق مرفه تر که دولت بهشون میرسه هر دو روز یکبار آب وصل میشه. برای همین همه لبنان، مردم منبع آب دارن بالای پشت بام)

10 هزار لیره دادم کامیون آب. (حدود بیست هزار تومن برای 1000 لیتر آب). این ارزونترین آبه. شور و غیر بهداشتی هست. (قبلا آب شیرین می گرفتیم 10 دلار). الان دوش که میگیرم چشمم میسوزه.

ضمنا باعث ریزش مو و بیماری های پوستی هم میشه.
دیروز دو تا بسته شش تایی آب معدنی خریده بودم برای آشامیدن و پخت و پز. قرار بود ساعت 6 بعد از ظهر برق بیاد. نیومد. ده دقیقه ای گذشته بود. مجبور شدم پیاده شش طبقه رو با 18 لیتر آب برم بالا. تقریبا میشه 18 کیلو بار. هر دو طبقه وایمیسادم نفس میگرفتم!
شنیدم یکی توی ایران گفته مشکل آب ایران به خاطر تحریمه. بهش بگید نخیر! ظاهرا مشکل آب لبنان به خاطر بی تحریمیه! کاش لبنانم تحریم شه! بلکه آب شیرین تصفیه شده موقع مسواک زدن توی لوله ها باشه! نه آب چاه غیر بهداشتی و تصفیه نشده.

هیچ نظری موجود نیست: