۱۳۹۳/۰۲/۱۰

شرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن

می دانید که یکشنبه ها در لبنان تعطیل رسمی است. مثل جمعه ها در ایران.
صدای ناقوس کلیسا را که می شنویم به همسرم می گویم: الان وقت نماز جمعه مسیحی ها است!
مسیحیان در این روز به کلیسا رفته و به سخنان کشیش گوش داده و سپس دعا و نماز می خوانند و برای آمرزش گناهانشان دعا می کنند. صد رحمت به مسیحی ها که هفته به هفته گناهان خود را پاک می کنند. بعضی از مسلمانها هستند، سال تا سال، فقط شب قدر یا روز عاشورا، گناهان خود را پاک می کنند! تازه اگر واقعا پاک شود و توبه واقعی باشد! خیلی ها دلشان را خوش می کنند که برای امام حسین اشک ریختند و گناهانشان پاک شد. برای اثبات این ادعا کلی هم حدیث می آورند. حواسشان نیست هر گناهی زخمی به دل امام حسین و امام زمان است و اگر توبه حقیقی نباشد و طبق شرایطی نباشد که امیرالمومنین برای توبه فرموده اند، فقط مسخره کردن خودمان و خداست. امام رضا (عليه السلام) در اينباره فرموده اند: من استغفر الله بلسانه و لم يندم قلبه فقد استهزء بنفسه ( الكراجكي، أبو الفتح: كنز الفوائد، چاپ2، قم المقدّسه، چاپخانه مصطفوي؛ چاپخانه غدير، 1369هـ.ش، ص152-153) كسى كه به زبان توبه كند، ولى در دل از گناهى كه مرتكب شده پشيمان نباشد، خودش را مسخره كرده است.
توبه ای که بعد از آن هیچ تغییری در رفتار انسان رخ ندهد و باز هم بر گناهان گذشته اش اصرار کند، توبه نیست. اشکی که سیاهی گناه را نشوید و دل را جلا ندهد، گناه را پاک نمی کند. آن اشکی پاک کننده گناه و خاموش کننده آتش جهنم است که دل و دیده را پاک کند و انسان را از گناه دور کند. وقتی امام صادق می فرماید شفاعت ما به کسی که به نماز بی توجه است نمی رسد، یا می فرماید ولایت ما جز با ورع و کوشش بدست نمی آید، مشخص می شود ولایتِ نجات دهنده، پیروی از معصومین و عمل به احکام الهی است و لا غیر. (لا تذهبن بكم المذاهب فوالله لاتنال ولايتنا الا بالورع والاجهاد فى الدنيا ومواساة الاخوان فـى الله , وليـس من شيعتنا من يظلم الناس. (بحارالانوار، ج78 ص303) مسلكها و مذهبها شما را نبرند، به خدا سـوگند به ولايت ما نتوان رسيد جز با پارسايـى وكـوشـش در دنيا، و يارى دادن برادران براى خدا. و كسى كه به مردم ستم كند، شيعه ما نيست.)
برخی مداحان و شعرا با احساسات مذهبی مردم بازی کرده و ناخواسته به مردم مجوز گناه می دهند تا در عاشورا یا شب قدر، آن را پاک کند! اما معارف اهل بیت علیهم السلام چیز دیگری می گوید.

استاد محمد حسن حاجب بروجردی ، شاعر معروف به افصح الشعراء قرن چهاردهم هجری در شهر بروجرد دیده به جهان گشود . ایشان از معاصرین و دوست استاد محمد باقر صامت بروجردی بوده است و نوشته اند که با صامت در کسب تجارت شریک بوده است. وی مردی فروتن بود و عمری دراز کرد و در سال ۱۳۶۷ در زادگاهش بروجرد در گذشت. مقبره او در جهان آباد بروجرد قرار دارد .
روزی حاجب بروجردی قصیده ای زیبا در مدح امیر المومنین ، علی (ع) سرود که شاه بیت آن این بود:
حاجب اگر محاسبه حشر با علیستمن ضامنم که هر چه بخواهی گناه کن!
همان شب در عالم رویا مولا علی بن ابیطالب (ع) به خواب ایشان آمده و فرمودند:
اگر چه محاسبه در دست ماست اما اگر اجازه بدهی من بیت آخر شعرت را اصلاح کنم!  
حاجب عرض میکند : یا مولا شعر برای شما و در مدح شماست.
حضرت علی(ع) میفرماید پس بیت آخرت را اینگونه بنویس:
حاجب یقین محاسبه حشر با علیستشرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن
در نسخه ای دیگر آمده:
مجرم یقین محاسبه حشر با علیستشرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن
منابع:

هیچ نظری موجود نیست: