۱۳۹۲/۱۱/۲۱

برای امنیتمان چقدر ارزش قائلیم؟

لبنان هر روز شاهد تجاوزات زمینی و هوایی و دریایی رژیم اشغالگر قدس است. ارتش این کشور هم به قول سید حسن نصرالله فقط یک پلیس مسلح است! یعنی کاربرد داخلی دارد، نه دفاعی. کارشان هم شده بازتاب و ثبت گزارش تجاوزات اسراییل. (نمونه ی این گزارش در سایت ارتش لبنان)
هر از گاهی هم رییس جمهور این کشور به سازمان ملل شکایت می کند که بابا! جلوی این سگ هار رو بگیرید. پس نیروهای یونیفل چیکاره اند؟!
ظاهرا باورش نشده که یونیفل (که مردم بهشون میگن اسراییلی های سفید) صرفا برای جاسوسی و اقدام علیه مقاومت در لبنان هستند نه برای دفاع از لبنان!
دیروز دوباره گروه های تروریستی در مرزهای ایران مرتکب جنایت ضد بشری دیگه ای شده و 5 مرزدار را ربودند. این جنایت از چند منظر قابل بررسی است.
اول اینکه امنیت مرزهای ما اگر این قدر شل و ول است که یک گروهک تروریستی ساده میتونه نفوذ کرده و عملیات موفق انجام بده، اگر دشمنان نقشه بریزند که مثل سوریه به ایران حمله ی زامبی های تکفیری انجام بشه، چطوری می خواهیم جلوشون رو بگیریم؟
دو اینکه بعضی از جوانها در شبکه های اجتماعی مختلف اقدام به نشر کمپین های مطالبه آزادی سربازان کردند. با کمپین شکایت از تروریستا و مطالبه آزادی شون کلا مخالفم. این حرکتها کاملا نشون دهنده ضعف هست. اگه کسی قوی باشه کارشو میکنه و از هیچکس هم نمیترسه. قضیه درست مثل تجاوزات روزانه اسراییل به لبنان و شکایت لبنان به سازمان ملل هست. آدم فقط خندش میگیره.
قدیما یه فحش بود که از فحش ناموس بدتر بود: شیکایتی. یعنی فلانی زور نداشته رفته شکایت کرده و آژان آورده. اگه زور داشت میومد مثل مرد میجنگید.
ظاهرا با فروش انرژی هسته ای و چیزای دیگه به قیمت چهار میلیارد دلار، یه چیزی هم اضافه روش فروختیم: غیرت ملی! (عزت هم که بدست نیومد! غیرت هم به باد رفت)
نکته سوم اینکه از یک بنده خدایی شنیدم که می گفت در بازدید چند تا از نمایندگان مجلس از مرزها، یکی شون رفته بالای برج نگهبانی پاسگاه و به سرباز گفته دو تا تیر با دوشکات شلیک کن صفا کنیم! گفته بود: آقا این نمایشیه. برای ترسوندن قاچاقچیاس. شلیک نمیکنه (واقعا فاتحه امنیت مرزی خوندست). چرا باید سرباز مملکت رو بی سلاح و تجهیزات و بدون پشتیبانی بفرستیم لب مرز؟ آیا واقعا مشکلی هست که هر پاسگاه یک دوربین دید در شب دیده بانی داشته باشه و یک قناصه و یک آرپی جی؟ آیا نمیشه هر پاسگاه یک پهپاد داشته باشه که دائما روی هوا باشه و از غافلگیر شدن پاسگاه در حمله تروریستا جلوگیری کنه؟ چرا اینقدر پز پهپاد میدیم و هر از چند وقتی یکی رونمایی می کنیم اما به دست سربازمون نمیرسه؟ پهپاد ما فقط باید تو سوریه موفق باشه؟ (پست پهپاد زینتی یا سرباز مجانی را در این رابطه مطالعه کنید)
یک نتیجه گیری تلخ: آقایونی که می خواستند عزت و آبرو را به ایران برگردانند واقعا متوجه نمی شوند که با این رویکردها و ننه من غریبم بازی ها و شعارهای دشمن شاد کن مثل خزانه خالی، قدرت و هیبت ایران را به باد دادند؟ کشوری که به جای کوبیدن مشت آهنین بر سر دشمنش، برود به سازمان ملل شکایت کند یعنی قدرتش واقعا ته کشیده (تازه اگر آقایان شکایت کنند، من که فکر کنم حداکثر یه لبخند ظریف و ملیح بزنند!). اینگونه می شود که سپاه مجبور می شود بگوید آماده ایم قدرت ویرانگرمان را در مقابله با تهدیدات به کار بریم! (پس تا حالا منتظر چی بودند؟)

هیچ نظری موجود نیست: