۱۳۹۱/۰۶/۲۴

یه درد دل سیاسی



تا به حال فکر کردین چرا اینقدر سیاست خارجی ما ضعیفه؟ فکر کردین تقصیر وزارت خارجه است و مسئولین تصمیم ساز در سیاستهای خارجی؟ یا عوض شدن وزرا و مسئولین با تجربه و گذاشتن مسئول جوان و خام به جای او؟
مطمئنا سوالی که پرسیدم را نه من می توانم پاسخ دهم نه در مجال یک تحقیق جزئی می گنجد. کسی می تواند پاسخ بدهد که اشراف کامل به مسائل سیاست خارجه و علم آن داشته باشد. اما ظواهری در میدان فعالیت نمایندگان ایران در خارج از کشور هست که انکار ناپذیر است. مثلا یکی از بزرگترین مشکلات، مسلط نبودن نمایندگان ایران به زبان محلی است. می بینید کسی آمده و مسئول رسمی پستی در خارج ایران است و بلد نیست حرف بزند. باید امید داشت که شخصیت و تفکراتش سالم و قوی باشد و نشود مثل دیپلماتمان در برزیل، اما حرف زدن معمولی را که می شود شرط دانست و از او انتظار داشت.
نکته ی دیگر اینکه خیلی ها با پارتی می آیند. باید قبول کرد که واقعیت چنین است و خیلی از نمایندگان و ماموران ایران در خارج کشور که باید بر اساس لیست تقاضای ماموریت خارجی انتخاب شوند، توسط مافیای پارتی بازی در لیست واقعی قرار می گیرند که اگر شما بخواهید واردش شوید نوبتتان برای 20 سال بعد است؛ خدا رحمتتان کند آن موقع! به همین جهت از پیش نیازها و مهارت های مورد نیاز برای شغلشان برخوردار نیستند.
 نکته ی خیلی مهم این است که باید به فرهنگ کشور خارجه مسلط باشند و بدانند آن کشور مثل شهرستان خودشان نیست و باید به نوع دیگری برنامه ریزی و عمل کرد.
می دانید چرا در لیبی با ما دشمن شدند و مفتی آنها آمد و گفت ایرانی ها می خواهند تشیع را گسترش دهند؟ چرا بعد از نماز جمعه شان همه ریختند و پرچم ایران را در سفارتمان آتش زدند؟ واقعا باید فکر کنیم کانادا الکی الکی و چشم بسته و برای اطاعت از اسرائیل روابطشو با ما قطع کرد؟ اصلا هیچ ربطی به سخنان مسئولان سفارت ما در کانادا نداشت؟ چرا هرکسی تا میرسه یه مجلس ترتیب میده و با وعده ی شام و دید و بازدید، ایرانی ها را جمع میکنه و خیال میکنه مسئول بسیجه و داره برای بسیجی ها حرف میزنه؟! بابا تو کشور غریبه حتی اگر کشور دوست هم باشه نباید هرجوری خواستیم حرف بزنیم. چه برسه جایی که ما رو تروریست میدونن. خدا علمای بزرگ ما رو بیامرزه که چقدر برای آبروی ایران و اسلام سیاست های سالم و دندانشکنی در برابر خارجی ها داشتند. الان بعضی ها به دنباله روی از برخی مسئولین دولتی! هرجا میرن پاشونو تو کفش همه میکنن و تو مسائل مختلف نظر میدن. خدا آخر و عاقبتمونو به خیر کنه.


البته لازم به ذکر است سفیر عزیز ما در لبنان و برخی مسئولین دیگر، شاید از استثناهای سیاست خارجی ما باشند. روی سخنم با مسئولینمان در لبنان نیست. قوی ترین و موثر ترین و فعال ترین سفیر ما در منطقه به نظر من سفیر ایران در لبنان است که دکترای خودش را هم در لبنان گرفته و به راحتی به زبان عربی صحبت می کند و دائم در حال ملاقات بزرگان و مسئولین لبنان است. خدا اینگونه مسئولین قوی را زیاد کرده و نخاله های سیستم را تصفیه بفرماید.

پی نوشت: خیلی وقت از از این قضیه درد می کشم و نتوانستم چیزی نگویم. البته متن دچار خودسانسوری فراوان شده. شاید متن اصلی را در پلاس گذاشتم.

هیچ نظری موجود نیست: