۱۳۹۰/۰۹/۲۴

ايمان مومن کامل نمي شود تا...


رُوِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ:
لا يکْمُلُ الْمُؤْمِنُ إِيمَانُهُ حَتَّى يحْتَوِي عَلَى مِائَةٍ وَ ثَلَاثِ خِصَالٍ فِعْلٍ وَ عَمَلٍ وَ نِيةٍ وَ ظَاهِرٍ وَ بَاطِنٍ
فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(ع) يا رَسُولَ اللَّهِ مَا يکُونُ الْمِائَةُ وَ ثَلَاثُ خِصَالٍ فَقَالَ يا عَلِي مِنْ صِفَاتِ الْمُؤْمِنِ أَنْ يکُونَ
از رسول خدا (ص) روايت شده که فرمودند ايمان مومن کامل نمي شود تا اينکه داراي 103 خصلت در فعل و عمل و نيت و باطن و ظاهر گردد آنگاه اميرالمومنين( ع) فرمودند يا رسول الله آن 103 خصلت کدامند؟ فرمودند يا علي از جمله صفات مومن اينست که:
جَوَّالَ الْفِکْرِ, جَوْهَرِي الذِّکْرِ, کَثِيراً عِلْمُهُ , عَظِيماً حِلْمُهُ
انديشه اش بسيار متحرک و پوياست , ذاتا متذکر وبه ياد خداست ,علم و دانشش فراوان , بردباريش بزرگ
جَمِيلَ الْمُنَازَعَةِ , کَرِيمَ الْمُرَاجَعَةِ , أَوْسَعَ النَّاسِ صَدْراً , وَ أَذَلَّهُمْ نَفْساً
خوش برخورد در کشمکش , بزرگوار در بازگشت و پذيرش , سعه صدرش از همه بيشتر , و نفسش از همه خاکسار تر است
ضِحْکُهُ تَبَسُّماً, وَ اجتماعه تَعَلُّماً, مُذَکِّرَ الْغَافِلِ, مُعَلِّمَ الْجَاهِلِ
خنده اش تبسم , گرده هماييش براي تعلم و يادگيري , تذکردهنده به غافل, و آموزنده جاهل است
لَا يؤْذِي مَنْ يؤْذِيهِ , وَ لَا يخُوضُ فِيمَا لَا يعْنِيهِ , وَ لَا يشْمَتُ بِمُصِيبَةٍ
به کسي که آزارش مي کند آزاري نمي رساند , و در آنچه به دردش نمي خورد وارد نشود و هيچ کس را به مصيبتي سرزنش و شماتت نمي کند
وَ لَا يذْکُرُ أَحَداً بِغِيبَةٍ , بَرِيئاً مِنَ الْمُحَرَّمَاتِ , وَاقِفاً عِنْدَ الشُّبُهَاتِ
و هيچ کس را با غيبت ياد نمي کند , از کارهاي حرام بيزار است , و در موارد شبهه قدم بر نمي دارد
کَثِيرَ الْعَطَاءِ , قَلِيلَ الْأَذَى , عَوْناً لِلْغَرِيبِ , وَ أَباً لِلْيتِيمِ
بخششش فراوان , آزارش بسيار کم , براي غريب و ناآشنا ياور , و براي يتيم پدر است
بُشْرُهُ فِي وَجْهِهِ , وَ حُزْنُهُ فِي قَلْبِهِ , مُسْتَبْشِراً بِفَقْرِهِ
شادابي و خرمي اش در چهره , وحزن و اندوهش در دل , و به نياز خود (به خدا) خرسند است
أَحْلَى مِنَ الشَّهْدِ , وَ أَصْلَدَ مِنَ الصَّلْدِ , لَا يکْشِفُ سِرّاً , وَ لَا يهْتِکُ سِتْراً
شيرين تر از عسل, وسخت تر از سنگ است , و هيچ رازي را فاش نسازد , و هيچ پرده اي را ندرد
لَطِيفَ الْحَرَکَاتِ , حُلْوَ الْمُشَاهَدَةِ , کَثِيرَ الْعِبَادَةِ, حَسَنَ الْوَقَارِ
حرکاتش لطيف , ديدارش شيرين, عبادتش بسيار , وقارش نيکو
لَينَ الْجَانِبِ , طَوِيلَ الصَّمْتِ , حَلِيماً إِذَا جُهِلَ عَلَيهِ
برخوردش نرم , سکوتش طولاني است , اگر درباره او به ناداني رفتار شود حليم و بردبار است
صَبُوراً عَلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيهِ , يجِلُّ الْکَبِيرَ وَ يرْحَمُ الصَّغِير
برکسي که به او بدي کرده است شکيبا است , بزرگتر را گرامي داشته و به کوچکتر رحم مي کند
أَمِيناً عَلَى الْأَمَانَاتِ , بَعِيداً مِنَ الْخِيانَاتِ , إِلْفُهُ التُّقَى وَ حِلْفُهُ الْحَياءُ
بر امانت ها امين, و از خيانت ها به دور است , همدم او تقوا و هم پيمان او شرم و حياست
کَثِيرَ الْحَذْرِ, قَلِيلَ الزَّلَلِ, حَرَکَاتُهُ أَدَبٌ ,وَ کَلَامُهُ عَجِيبٌ
پرهيزش بسيار , و لغزشش کم حرکاتش مودبانه , وگفتارش مايه شگفتي است
مُقِيلَ الْعَثْرَةِ, وَ لَا يتَّبِعُ الْعَوْرَةَ, وَقُوراً صَبُوراً, رَضِياً, شَکُوراً
از خطا و لغزش در مي گذرد , و در پي عيوب ديگران نمي رود , با وقار ,صبور ,خشنود و راضي , سپاسگذار
قَلِيلَ الْکَلَامِ, صَدُوقَ اللِّسَانِ, بَرّاً , مَصُوناً
کم حرف , راست گفتار , نيکوکار, مصون , و محفوظ
حَلِيماً, رَفِيقاً, عَفِيفاً , شَرِيفاً, لَا لَعَّانٌ وَ لَا کَذَّابٌ
بردبار, رفيق و سازگار, پاکدامن , با شرافت است لعن کننده و دروغگو نيست
وَ لَا مُغْتَابٌ, وَ لَا سَبَّابٌ, وَ لَا حَسُودٌ, وَ لَا بَخِيلٌ, هَشَّاشاً بَشَّاشاً
غيبت کننده نيست , دشنام نمي دهد نه حسود است و نه بخيل , گشاده رو و شاداب است
لَا حَسَّاسٌ وَ لَا جَسَّاسٌ ,يطْلُبُ مِنَ الْأُمُورِ أَعْلَاهَا, وَ مِنَ الْأَخْلَاقِ أَسْنَاهَا
نه ظريف و حساس است , و نه کنجکاو و جاسوس , از کار ها عالي ترين را طلب مي کند , و از اخلاق برجسته ترين را
مَشْمُولًا بِحِفْظِ اللَّهِ ,مُؤَيداً بِتَوْفِيقِ اللَّهِ, ذَا قُوَّةٍ فِي لِين
حفظ خدا شامل حال اوست , به توفيق الهي ياري شده است , و در عين نرمش قوي است
وَ عَزْمَةٍ فِي يقِينٍ ,لَا يحِيفُ عَلَى مَنْ يبْغِضُ, وَ لَا يأْثَمُ فِي مَنْ يحِبُّ
و تصميمش همراه با يقين , با کسي که دشمن باشد ستم نمي کند , و درباره کسي که دوستش دارد به گناه نمي افتد
صَبُورٌ فِي الشَّدَائِدِ, لَا يجُورُ وَ لَا يعْتَدِي, وَ لَا يأْتِي بِمَا يشْتَهِي
در سختي ها بسيار شکيباست , نه ستم مي کند و نه تجاوز , و هر چه دلش خواست انجام ندهد
الْفَقْرُ شِعَارُهُ, وَ الصَّبْرُ دِثَارُهُ , قَلِيلَ الْمَئُونَةِ, کَثِيرَ الْمَعُونَةِ
جامه زيرينش نياز (به خدا), و جامه زبرينش صبر ومقاومت , هزينه و زحمتش اندک , کمک و ياريش بسيار
کَثِيرَ الصِّيامِ ,طَوِيلَ الْقِيامِ, قَلِيلَ الْمَنَامِ, قَلْبُهُ تَقِي, وَ عِلْمُهُ زَکِي
روزه داري او بسيار , قيام و عبادتش طولاني , خوابش کم , قلبش پرهيزگار و علم و دانشش پاکيزه است
إِذَا قَدَرَ عَفَا , وَ إِذَا وَعَدَ وَفَى, يصُومُ رَغْباً , وَ يصَلِّي رَهْباً
هنگامي که قدرت يابد عفو نمايد , و هنگامي که وعده دهد وفا نمايد , با ميل و رغبت روزه مي گيرد , و با ترس و خوف نماز مي خواند
وَ يحْسِنُ فِي عَمَلِهِ کَأَنَّهُ نَاظِرٌ إِلَيهِ , غَضَّ الطَّرْفِ, سَخِي الْکَفِّ
چنان نيکو عمل مي کند که گويا او را مي بينند , ديده اش (از ناروا ) فرو بسته , دستش باسخاوت است
لَا يرُدُّ سَائِلًا , وَ لَا يبْخَلُ بِنَائِلٍ, مُتَوَاصِلًا إِلَى الْإِخْوَانِ, مُتَرَادِفاً إِلَى الْإِحْسَانِ
در خواست کننده اي را رد نکند , ونسبت به دستاورد ديگران بخل نورزد , با برادران ارتباط وپيوستگي دارد , در نيکوکاري پياپي اقدام کند
يزِنُ کَلَامَهُ وَ يخْرِسُ لِسَانَهُ, لَا يغْرَقُ فِي بُغْضِهِ, وَ لَا يهْلِکُ فِي حُبِّهِ
سنجيده سخن مي گويد و زبانش را مي بندد, در خشم و دشمني غرق نشود , و در دوستيش هلاک نگردد
لَا يقْبَلُ الْبَاطِلَ مِنْ صَدِيقِهِ وَ لَا يرُدُّ الْحَقَّ مِنْ عَدُوِّهِ, وَ لَا يتَعَلَّمُ إِلَّا لِيعْلَمَ وَ لَا يعْلَمُ إِلَّا لِيعْمَلَ
باطل را از دوستش نمي پذيرد و در مقابله با دشمن حق را پايمال نمي کند , دانش را نمي آموزد مگر براي دانستن و آگاهي و نمي آموزد مگر براي عمل
قَلِيلًا حِقْدُهُ, کَثِيراً شُکْرُهُ, يطْلُبُ النَّهَارَ مَعِيشَتَهُ, وَ يبْکِي اللَّيلَ عَلَى خَطِيئَتِهِ
کينه اش اندک , شکروسپاس بسيار , در روز به جستجوي معاش مي پردازد ودر شب بر خطا وگناهش گريه مي کند
إِنْ سَلَکَ مَعَ أَهْلِ الدُّنْيا کَانَ أَکْيسَهُمْ وَ إِنْ سَلَکَ مَعَ أَهْلِ الْآخِرَةِ کَانَ أَوْرَعَهُمْ
اگر با اهل دنيا همراه شود زيرکترين آنهاست و اگر با اهل آخرت همراه باشد پارسا ترين آنهاست
لَا يرْضَى فِي کَسْبِهِ بِشُبْهَةٍ, وَ لَا يعْمَلُ فِي دِينِهِ بِرُخْصَةٍ
در کسب خويش موارد شبهه را نمي پسندد , ودر عمل به دينش دنبال عذر و رخصتي نمي رود
يعْطِفُ عَلَى أَخِيهِ بِزَلَّتِهِ, وَ يرْضَى مَا مَضَى مِنْ قَدِيمِ صُحْبَتِهِ
با خطا و لغزش برادر دينيش به عطوفت رفتار نمايد , و حق دوستي ديرينه را مراعات مي کند
منبع :بحار الانوار ,جلد 67,ص210

۱ نظر:

مهسا گفت...

مرسی از معرفی نامه های استاد.
موفق باشید